“Misschien moet ik mijn twintig jaar oude Toyota Corolla toch maar inruilen …”. Dat dacht ik afgelopen vrijdag toen ik het gebouw van de Tempelhofstraat uitliep. Ik had de hele ochtend presentaties in het Engels gehoord van leerlingen van de opleiding motorvoertuigentechniek niveau 4. Presentaties over technische onderwerpen als airbags en sensoren die het inparkeren gemakkelijker maken.

De presentatie was de laatste opdracht van een week onderdompeling in het Engels.  De onderdompeling had tot doel leerlingen voor te bereiden op opdrachten en taken die ze in hun beroepspraktijk in het Engels moeten kunnen uitvoeren. Zo schreven ze een sollicitatiebrief, voerden ze een sollicitatiegesprek, schreven ze brieven om kandidaten te laten weten dat ze aangenomen waren of dat ze helaas waren afgewezen, voerden ze slecht-nieuws- en goed-nieuws-gesprekken, legden ze hun eigen woordenlijsten aan met vaktaal en deden ze veel voorbereidend werk voor hun eindpresentatie. De leerlingen die deelnamen hadden van tevoren een assessment gedaan waarbij ze hadden laten zien dat ze aan het taalniveau uit het kwalificatiedossier voldeden.

De hele cursus werd gegeven door Polly Perkins, een ervaren docent Engels die lang voor CINOP heeft gewerkt. Bij enkele onderdelen, zoals het voeren van de sollicitatiegesprekken werd ze bijgestaan door Mike Williams, ook een ervaren docent Engels.

Tijdens de eindpresentatie was ook Henk Munster uitgenodigd. Hij is vakdocent van motorvoertuigentechniek en hij zorgde net als de medeleerlingen voor de inhoudelijke vragen en feedback, natuurlijk in het Engels. Polly gaf commentaar op alle aspecten van de presentatie en op het Engels. Dat was zeker niet altijd positief, maar het was te merken dat de leerlingen dit niet vervelend vonden, maar het zagen als leerpunten waar al eerder over gesproken was.

Polly was zelf verbaasd hoe hard en serieus de jongens deze week gewerkt hebben. De opkomst was 100% en er werd een week lang Engels gesproken. Ik was bij de eindpresentatie en de sollicitatiegesprekken. Wat me opviel was de sfeer: de jongens voelden zich op hun gemak, waren gemotiveerd en geïnteresseerd en het respect voor Polly was groot.

De meeste jongens hebben nu aan de eisen voldaan die qua Engels aan hen gesteld worden. Ze hebben een certificaat waarop staat hoe ze de onderdelen van de cursus hebben uitgevoerd.

Dat ze een week onderdompeling effectiever vinden dan een uurtje Engels per week, staat al vast. Ik vermoed dat een week lang Engels een ervaring is die de leerlingen nicht licht zullen vergeten. De evaluatieformulieren zijn nog niet ingevuld, maar ik  wed – met als inzet mijn Toyota Corolla - dat de beoordeling positief zal uitvallen.

Christa Beckers, 13 oktober 2008